جیمز می: اوه، آشپزی!

بعد از یک مقدمهٔ کلیشه‌ای که از همان ابتدا بهترین بخش‌های مجموعه را لو می‌دهد، جیمز سفر آشپزی خود را با غذاهای آسیایی آغاز می‌کند. از آنجا که ناشران کتاب دستور پخت جدیدش نیز حضور دارند، او بلافاصله با یک لیوان شراب شروع می‌کند. نخستین غذای روز، یک سوپ نودل تایلندی است؛ غذایی که از پایه‌های آشپزی جنوب‌شرقی آسیاست. این غذا تعادل ظریفی از طعم‌ها دارد که خوشبختانه مورد پسند مهمانان اهل نشر قرار می‌گیرد. جیمز همچنین یک صبحانهٔ سریع از برنج و جلبک دریایی با استفاده از نوری، همان ورقه‌های جلبکی که همراه سوشی فروخته می‌شوند، آماده می‌کند. سپس نوبت به یک غذای تلفیقی واقعی می‌رسد: «اسپامن»، یعنی رامن تهیه‌شده با اسپم و نودل آماده. اگر در آمازون پرایم دنبال برنامه‌ای می‌گردید که جیره‌بندی دوران جنگ در غرب را با طعم‌های ژاپنی ترکیب کند، جای درستی آمده‌اید. در پایان، جیمز ووک محبوبش را دوباره به کار می‌گیرد تا سالمون را روی بستری از سبزیجات تفت‌داده‌شده سرو کند.

پاب یکی از نهادهای سنتی بریتانیاست؛ جایی که زمانی با آبجوی ولرم و فرش‌های کهنه و بدبو شناخته می‌شد، اما امروز بسیاری از آن‌ها به خاطر غذای عالی‌شان شهرت دارند. جیمز تصمیم می‌گیرد برنامه را با کلاسیک‌ترین غذای میخانه‌ای آغاز کند: پای. البته این پای نسخه‌ای مدرن‌شده است. با توجه به اینکه افراد بیشتری ترجیح می‌دهند گوشت کمتری مصرف کنند، جیمز یک پای نیمه‌گوشتی و نیمه‌گیاهی طراحی کرده تا همه راضی باشند. دو نیمه با دیواری نفوذناپذیر از خمیر از هم جدا شده‌اند؛ دیواری که حتی دونالد ترامپ هم به آن افتخار می‌کرد. بخش دشوار ماجرا فقط این است که یادتان بماند کدام نیمه کدام است. سپس جیمز یک استیک راسته را در تابه سرخ می‌کند و آن را با سیب‌زمینی شیرین قاچ‌شده سرو می‌کند؛ تلاشی نه‌چندان پنهان برای نشان دادن مدرن و به‌روز بودنش. بعد از آن نوبت به پای ماهی می‌رسد؛ غذایی که جیمز در سال ۲۰۰۷ با آن گوردون رمزی را در یک رقابت مستقیم شکست داد، بنابراین این دستور پخت سابقه‌ای درخشان دارد. برای پایان دادن به این وعده، او یک ترافل انگلیسی ساده با استفاده از چند میانبر هوشمندانه آماده می‌کند.

مبتلایان به سلیاک مراقب باشند؛ وقت پاستاست. و چه چیزی بهتر از شروع با دو نوع لازانیا: یکی با گوشت و دیگری گیاهی. راز خوشمزگی نسخهٔ گیاهی، بادمجان و عدس است؛ شاید سنتی نباشد، اما قطعاً خوشمزه است. این دستور همچنین به جیمز فرصت می‌دهد تا با شور و شوق از رندهٔ چرخشی پارمزانش تعریف کند؛ وسیله‌ای که از دوران دانشجویی با عشق از آن نگهداری کرده است. سپس او به سراغ مشکل همیشگیِ باقی‌ماندهٔ اسپاگتی می‌رود. پس از خرد شدن با قیچی مخصوص سبزیجات و افزودن چند مادهٔ دیگر، می‌توان آن را به شکل روستی سرخ کرد؛ گزینه‌ای عالی برای یک ناهار سریع. بعد از آن، میان‌وعده‌ای دیگر آماده می‌شود که ترکیب عجیب نان تست سفید، پستو و کنسرو حلقه‌های اسپاگتی را در کنار هم قرار می‌دهد. سپس جیمز، شاید کمی بی‌احتیاط، تصمیم می‌گیرد وارد بحث جنجالی پخت کربونارا توسط یک بریتانیایی شود. برای کاهش پیامدهای دیپلماتیک، دو نسخه تهیه می‌کند؛ یکی با خامه و دیگری بدون خامه. برای تقسیم مسئولیت، از نیکی دعوت می‌کند تا هر دو را امتحان کند. نیکی هم برای تلافی، یک ژلهٔ عجیب و غریب بر پایهٔ پاستا درست می‌کند.

درست کردن یک کاری از ابتدا معمولاً کاری پرزحمت به نظر می‌رسد، به‌ویژه وقتی بخواهید همهٔ مخلفات سنتی آن، از جمله برنج، دال، چاپاتی، چاتنی و رایتا را نیز آماده کنید. اما جیمز دقیقاً قصد انجام همین کار را دارد و فقط گاهی از کمک نیکی، کارشناس اقتصاد خانه، استفاده می‌کند. نخستین غذا کیمای بره است که با پایه‌ای معطر از پیاز، سیر و زنجبیل سرخ‌شده آغاز می‌شود. ادویه و طعم آن از پودر کاری آماده، گوشت چرخ‌کردهٔ بره و گوجه‌فرنگی تازه تأمین می‌شود. در حالی که کاری آرام‌آرام می‌پزد، جیمز سراغ دال می‌رود؛ غذای خیابانی اصیل. در این نسخه، شیر نارگیل بافتی بسیار خامه‌ای به آن می‌دهد و فلفل سبز تند نیز حرارت لازم را اضافه می‌کند. سپس نوبت چاپاتی است؛ ترکیبی ساده از آرد سبوس‌دار، آرد سفید، روغن گیاهی، آب و نمک. می‌توانید آن را در تابه بپزید یا روی یک دستگاه ریخته‌گری آلومینیوم، هرچه در دسترس دارید! بعد از یک آموزش سریع دربارهٔ پخت برنج و تهیهٔ چاتنی سادهٔ گوجه‌فرنگی و پیاز، جیمز به ناجی همیشگی انبار مواد غذایی‌اش می‌رسد. او با افزودن چند ادویهٔ معطر به پودینگ برنج آماده، حال‌وهوایی هندی به آن می‌دهد. نتیجه چندان موفق نیست، اما ضیافت کاری که در پایان سرو می‌کند، کاملاً موفق از آب درمی‌آید.

از کرامبل و کیک گرفته تا استیکی تافی و پودینگ نان و کره، دسرها بی‌شک یکی از شاخصه‌های آشپزی بریتانیا هستند. جیمز این نیم‌ساعت شیرین را با «اسپاتد دیک» آغاز می‌کند؛ دسر سنتی با نامی خنده‌دار که به نظر او نیاز به کمی نوسازی دارد. او این دسر را دو ساعت بخارپز می‌کند و هم‌زمان سراغ تهیهٔ کیک ویکتوریا اسفنجی می‌رود. این کیک که از خوراکی‌های محبوب ملکه ویکتوریا بود، بیش از یک قرن است که پای ثابت عصرانه‌هاست. با اینکه ظاهر ساده‌ای دارد، جیمز و نیکی فوت‌وفن‌هایی را نشان می‌دهند که هر بار نتیجه‌ای عالی به همراه دارد؛ یا دست‌کم این بار چنین است. پس از وقفه‌ای کوتاه برای تهیهٔ یک کرامبل سیب سریع، کیک از فر بیرون می‌آید. حالا وقت زدن خامه و مالیدن مرباست تا ظاهر کلاسیک خود را پیدا کند. وقتی اسپاتد دیک آماده می‌شود، جیمز تهیهٔ کاستارد خانگی را آغاز می‌کند؛ غذایی که نهایت حس آرامش و دلگرمی را به همراه دارد.

صبحانه دوباره محبوب شده و تنوع آن بیش از همیشه است. جیمز با یک بلادی مری در دست، کار را با تهیهٔ کجری آغاز می‌کند. این غذای سبکِ برنجی با ماهی دودی و ادویهٔ کاری، یادگاری از دوران راج بریتانیاست. او روی آن یک تخم‌مرغ آب‌پزِ بدون پوست قرار می‌دهد که با کمک وسیله‌ای هوشمندانه پخته شده است. سپس نوبت هش سیب‌زمینی و بلک پودینگ می‌رسد که چندان بی‌دردسر پیش نمی‌رود. پس از خرد کردن سیب‌زمینی‌ها با وسیله‌ای جدید، آن‌ها را کمی می‌جوشاند و سپس همراه با پیاز و فلفل چیلی سرخ می‌کند. اضافه کردن بلک پودینگ از نظر ظاهر و طعم چندان موفق نیست، اما تشویق‌های نیکی روحیهٔ جیمز را برمی‌گرداند. سپس به سراغ شاکشوکا می‌رود؛ غذای کلاسیک خاورمیانه که در غرب نیز بسیار محبوب شده است. پیاز، سیر و گوجه‌فرنگی سرخ می‌شوند، سپس حفره‌هایی در مخلوط ایجاد شده و تخم‌مرغ‌ها در آن قرار می‌گیرند تا آرام‌آرام بپزند. نتیجه بسیار موفق است و جیمز در ادامه نسخه‌ای مدرن از «تخم‌مرغ و سربازها» ارائه می‌دهد. تخم‌مرغ همان تخم‌مرغ عسلی با زردهٔ روان است، اما به جای نوارهای نان تست، انگشتک‌های آووکادو پیچیده در پروشوتو سرو می‌شود. بفرما، هکنی!

شام یکشنبه با غذای بریان، آزمونی از مهارت و زمان‌بندی است که معمولاً پر از فوت‌وفن‌هایی است که نسل به نسل منتقل شده‌اند. جیمز از همان ابتدا تصمیم می‌گیرد یکی از باورهای مقدس را به چالش بکشد: او می‌خواهد یورکشایر پودینگ را همراه با مرغ بریان سرو کند و بنابراین نخست خمیر آن را آماده می‌کند. سپس صحنه‌ای را می‌بینیم که در آن جیمز کرهٔ معطر را روی مرغ خام ماساژ می‌دهد؛ کاری نه‌چندان خوشایند، اما ضروری برای داشتن پوستی ترد و گوشتی آبدار. پس از قرار گرفتن مرغ در فر، نوبت سیب‌زمینی بریان، گل‌کلم با پنیر، و آماده‌سازی هویج و کلم بروکسل است. در نهایت، مایهٔ یورکشایر پودینگ در قالب‌های داغ ریخته می‌شود و شروع به پف کردن می‌کند. در حالی که همهٔ اجزا با کمک کشوی گرم‌کن هوشمندانهٔ نیکی آمادهٔ سرو می‌شوند، جیمز تهیهٔ سس گوشت را آغاز می‌کند؛ سسی که همهٔ اجزای غذا را به هم پیوند می‌دهد، درست همان‌طور که یک لیوان شراب و همراهی خوب چنین می‌کند. وقتی زمان صرف غذا فرا می‌رسد، جیمز و نیکی به سلامتی یک روز آشپزی موفق جام بلند می‌کنند و در نهایت اعضای گروه تولید هم غذایی واقعاً ارزشمند برای خوردن نصیبشان می‌شود.